Θα μας βρείτε στην νέα μας σελίδα: www.melwdos.com

Αλεξίου Χαρούλα



Η Χάρις Αλεξίου (πραγματικό όνομα Χαρίκλεια Ρουπάκα) είναι Eλληνίδα τραγουδίστρια.

Είναι μία από τις δημοφιλέστερες Ελληνίδες τραγουδίστριες και βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του ελληνικού τραγουδιού από τη δεκαετία του '70. Έχει συνεργαστεί με -όλους σχεδόν- τους μεγάλους τραγουδιστές, μουσικοσυνθέτες και στιχουργούς- παλαιότερους και νεότερους, είτε δισκογραφικά, είτε σε μουσικές σκήνες πίστες συναυλίες: Μάνο Λοΐζο, Γιώργο Νταλάρα, Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Γιάννη Πάριο, Δήμητρα Γαλάνη, Άννα Βίσση, Άλκηστη Πρωτοψάλτη, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Μίκη Θεοδωράκη, Μάνο Χατζιδάκι, Νικόλα Άσιμο, Γιώργο Ζαμπέτα, Γιάννη Σπανό, Θάνο Μικρούτσικο, Λευτέρη Παπαδόπουλο, Μάνο Ελευθερίου, Λίνα Νικολακοπούλου, Σωκράτη Μάλαμα, Αλκίνοο Ιωαννίδη, Γιάννη Σπάθα, Νίκο Πορτοκάλογλου, Αφροδίτη Μάνου, Λαρεύντη Μαχαιρίτσα, Γιάννη Κότσιρα και πολλούς άλλους. Έχει εμφανιστεί στις κορυφαίες αίθουσες του κόσμου και έχει τιμηθεί με σημαντικές διακρίσεις.

Έχει ηχογραφήσει πάνω από 30 προσωπικούς δίσκους. Παρ'οτι η ίδια δεν συνηθίζει να αναφέρεται στις πωλήσεις των δίσκων της, σύμφωνα με την έρευνα του Πέτρου Δραγουμάνου (2009), η Χάρις Αλεξίου είναι στην 1η θέση, μεταξύ των τραγουδιστριών και συνολικά στην 3η, πίσω από τους Γιώργο Νταλάρα και Γιάννη Πάριο, της κατάταξης με τις περισσότερες πωλήσεις προσωπικών δίσκων που έχουν γίνει χρυσοί ή πλατινένιοι από το 1970 έως το 2009. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, οκτώ (8) από τους προσωπικούς της δίσκους έχουν ξεπεράσει τις 100.000 πωλήσεις, η μόνη (γυναίκα) τραγουδίστρια που το έχει καταφέρει στην Ελληνική Δισκογραφία. Το γεγονός ότι οι προαναφερόμενοι προσωπικοί δίσκοι χαρακτηρίζονται από διαφορετικά μουσικά στυλ (δημοτικά, ρεμπέτικα, παλιά, σύγχρονα και έντεχνα λαϊκά, μπαλάντες), εμπεριέχουν τραγούδια διαφόρων συνθετών και έχουν εκδοθεί μεταξύ σχεδόν σταθερών χρονικών διαστημάτων από το 1977 έως το 2003, αποδεικνύει αφενός την αδιαμφισβήτητη προσφορά της Χαρούλας Αλεξίου στα μουσικά πράγματα του τόπου και αφετέρου τη συνεπή και αδιάλειπτη επαφή της με τον κόσμο όλα αυτά τα χρόνια. Καθολική είναι και η αποδοχή της από τους συναδέλφους της στο χώρο του ελληνικού τραγουδιού. Ο Στέλιος Καζαντζίδης στη συνέντευξή του στο Θανάση Λάλα στην εκπομπή "Φάρμα των Ανθρώπων" στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ το 1993 είχε χαρακτηρίσει τη φωνή της Αλεξίου ως μεγάλη φωνή, ό,τι καλύτερο έχει βγάλει αυτός ο τόπος.

Γεννήθηκε στη Θήβα το 1950 και από το 1958 ζει στην Αθήνα.

Δεκαετία '70
Το 1970 είναι η χρονιά που η 19χρονη Χάρις Αλεξίου πρωτομπαίνει στη δισκογραφία με δίσκο 45 στροφών και το τραγούδι "Όταν πίνει μια γυναίκα", σε μουσική Β.Βασιλειάδη και στίχους Πυθαγόρα.

Το 1971 και 1972 ηχογραφεί, πάντα σε δίσκους 45 στροφών, τραγούδια των Απόστολου Καλδάρα, Γ.Χατζηνάσιου, Τ.Βοσκόπουλου και Μάνου Χατζηδάκη.

Το 1972 έρχεται ο πρώτος σημαντικός σταθμός στη δισκογραφία της με τη συμμετοχή της στον δίσκο "ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ" των Α.Καλδάρα και Πυθαγόρα, με το Γ.Νταλάρα. Μουσικό έργο ιστορικής αξίας που τη δεκαετία του '70 θα μπει σε κάθε ελληνική δισκοθήκη, θα σημειώσει ρεκόρ πωλήσεων και αυτοδίκαια θα ενταχθεί στις "100 Μεγαλύτερες Ηχογραφήσεις του Αιώνα" της MINOS - EMI. Για το δίσκο αυτό ερμηνεύει 3 τραγούδια, τα "Δυο παλικάρια απ'το Αϊβαλί", "Μαρμαρωμένος βασιλιάς" και "Πήρε φωτιά το Κορδελιό". Την ίδια χρονιά κάνει και τη μία και μοναδική εμφάνισή της στον κινηματογράφο, στην ταινία "Ο άγνωστος εκείνης της νύχτας" του Οδυσσέα Κωστελέτου, ερμηνεύοντας το τραγούδι "Ήτανε τ'όνειρο μικρό (Δυο καημοί)" των Μίμη Πλέσσα, Λευτέρη Παπαδόπουλου.

Το 1973 συμμετέχει στο δίσκο "ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ" των Α.Καλδάρα και Λ.Παπαδόπουλου, ξανά με το Γ.Νταλάρα, με τραγούδια όπως τα "Καμπάνα του εσπερινού" και "Βάρα νταγιερέ".

Το 1974 έρχεται η πρώτη δισκογραφική συνεργασία με το Μάνο Λοΐζο με τη συμμετοχή της Χαρούλας Αλεξίου στο δίσκο "ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΗΛΙΕ" των Μ.Λοΐζου, Δ.Χριστοδούλου, με 4 τραγούδια, μεταξύ των οποίων τα "Μια καλημέρα" και "Ποιος το ξέρει". Η συνάντηση με το Μάνο Λοΐζο αποτελεί την αρχή μιας ουσιαστικής φιλίας και μιας σπουδαίας συνεργασίας. Την ίδια χρονιά συμμετέχει στο δίσκο "ΟΔΟΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ" των Γιάννη Σπανού, Λ.Παπαδόπουλου, με τους Γ.Πάριο και Γ.Καλατζή, με 4 τραγούδια. Από αυτά θα ξεχωρίσει το ομώνυμο με το δίσκο τραγούδι "Οδός Αριστοτέλους" το οποίο θα αποτελέσει και ορόσημο για την πορεία της Χαρούλας Αλεξίου καθώς, όπως θα δηλώσει η ίδια αργότερα, σε αυτό το τραγούδι αισθάνθηκε ότι "βρήκε" τη φωνή της, στους τόνους του κοντράλτο. Επίσης, τη χρονιά αυτή συμμετέχει στους δίσκους "ΠΡΟΔΟΜΕΝΟΣ ΛΑΟΣ" του Μίκη Θεοδωράκη, "Ω!Τι κόσμος μπαμπά" του Βασίλη Δημητρίου και "Άσπρο-Μαύρο" του Γ.Χατζηνάσιου. Τέλος, συμμετέχει και στους δίσκους "ΓΙΑ ΡΕΜΠΕΤΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΦΙΛΟΥΣ" και "ΡΟΒΙΝΣΩΝΕΣ" του Α.Καλδάρα, με τραγούδια όπως τα "Μια στεναχώρια" και "Δυο ποτήρια".

Το 1975 ηχογραφεί τον πρώτο προσωπικό της δίσκο "12 ΛΑΪΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ", με τραγούδια διαφόρων συνθετών, όπως τα "Δημητρούλα μου", "Η Ρόζα", "Ελενίτσα", "Λένγκω-Λένγκω", ενώ συμπεριλαμβάνεται και το "Όταν πίνει μια γυναίκα" που ήταν και το πρώτο δισκογραφημένο της από το 1970 σε δίσκο 45 στροφών. Επίσης συμμετέχει στο δίσκο "ΠΑΝΟΣ ΤΖΑΒΕΛΛΑΣ: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΠ'ΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΛΗΜΕΡΙ ΤΟΥ" του Πάνου Τζαβέλλα, με το τραγούδι "Μάη Μάη".

Το 1976 ηχογραφεί τον προσωπικό δίσκο "ΛΑΪΚΕΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ", με τραγούδια αποκλειστικά του Κουγιουμτζή, όπως τα "Μάτια μου μάτια μου", "Θά'ταν 12 του Μάρτη", "Χρόνια σαν βροχή", "Τα σκούρα μάτια". Την ίδια χρονιά ηχογραφεί τον προσωπικό δίσκο "ΧΑΡΙΣ ΑΛΕΞΙΟΥ 2", με τραγούδια διαφόρων συνθετών, όπως "Η Γκαρσόνα", "Κίτρινη πόλη", "Ένα παλιό ζεϊμπέκικο", "Πώς να σε λησμονήσω". Επίσης συμμετέχει στο δίσκο "ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ" του Κ.Μουντάκη.

Το 1977 ηχογραφεί τον διπλό προσωπικό δίσκο "24 ΚΑΙ 1 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ", με τραγούδια διαφόρων συνθετών, όπως τα "Τι γλυκό να σ'αγαπούν", "Χρόνια χελιδόνια", "Οι Κυριακές στην Κατερίνη", "Όλες του κόσμου οι Κυριακές", "Χάθηκα", "Το Ανεστάκι", "Μη χαράζεις βλέφαρό μου", "Μανταλιώ", "Μινόρε της αυγής", "Ούζο όταν πιεις", "Πουλάκι ξένο", "Όμορφη πουν'η Λειβαδιά", ενώ συμπεριλαμβάνεται και το "Οδός Αριστοτέλους" που είχε ηχογραφηθεί για τον ομώνυμο δίσκο των Γ.Σπανού, Λ.Παπαδόπουλου το 1974.

Το 1979 έρχεται η στιγμή που ηχογραφεί προσωπικό δίσκο με το Μάνο Λοΐζο, σε στίχους Μανώλη Ρασούλη και Πυθαγόρα. Είναι "ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΟΥΛΑΣ". Το τραγούδι "Ο φαντάρος" ξεχωρίζει αμέσως, ενώ το "Όλα σε θυμίζουν" θα καταγραφεί με το πέρασμα του χρόνου ως μία από τις κλασικές ελληνικές μπαλάντες. Άλλα τραγούδια του δίσκου είναι τα "Τίποτα δεν πάει χαμένο", "Πες μου πώς γίνεται", "Τέλι τέλι", "Σε πέντε ώρες ξημερώνει Κυριακή", "Την όγδοη μέρα", "Γύφτισα τον εβύζαξε". Ο δίσκος αυτός θα αποτελέσει ορόσημο για την πορεία της Χαρούλας Αλεξίου. Την ίδια χρονιά συμμετέχει στο δίσκο "ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ" του Θωμά Μπακαλάκου με χαρακτηριστικό τραγούδι "Το γράμμα".

Κατά τη δεκαετία του '70 η Χάρις Αλεξίου εμφανίζεται σε μπουάτ στην Πλάκα, ανοίγοντας το δρόμο σε ένα νέο τρόπο παρουσίασης των τραγουδιών, τελείως διαφορετικό από τη συμβατική λογική των νυχτερινών κέντρων. Συμπίπτει με την περίοδο της μεταπολίτευσης, του πολιτικού τραγουδιού και της αναβίωσης του ρεμπέτικου, που βρίσκει τη Χαρούλα Αλεξίου να τραγουδά μπαλάντες, λαϊκά και έντεχνα, δημοτικά και ρεμπέτικα. Τραγουδά για μεγάλο διάστημα με το Γιώργο Νταλάρα. Τραγουδά επίσης με τους Δήμητρα Γαλάνη, Αντώνη Καλογιάννη, Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Γιάννη Πάριο. Οι συναυλίες που δίνει σε στάδια και θέατρα με τραγούδια των Μάνου Λοΐζου, Λευτέρη Παπαδόπουλου, Χρήστου Νικολόπουλου, Γιάννη Σπανού, Μίκη Θεοδωράκη, Σταύρου Κουγιουμτζή, σημειώνουν μεγάλη επιτυχία.

Δεκαετία '80
Κατά τη δεκαετία του '80 ανέδειξε ίσως περισσότερο από πριν το "λαϊκό της προφίλ" μέσα από συνεργασίες με συνθέτες όπως ο Αντώνης Βαρδής, ο Χρήστος Νικολόπουλος, ο Θάνος Μικρούτσικος κ.α. Δεν παραλείπει όμως να χαρίσει ιδιαίτερα ευαίσθητες ερμηνείες στο δίσκο «Τα τραγούδια της χτεσινής μέρας» με τη Δήμητρα Γαλάνη, επιστρέφει στις "ρίζες" της(δημοτικό τραγούδι) με το δίσκο «Τα τραγούδια της γης μου», αλλά και με τα «Τσίλικα», κάνει μια λαϊβ συνεργασία-έκπληξη με τον Ιταλό τροβαδούρο Πάολο Κόντε και συνεργάζεται με το Μάνο Χατζιδάκι στην παραγωγή ενός από τους πιο αξιόλογους δίσκους στην καριέρα της, στο «η Χάρις Αλεξίου σε απρόβλεπτα τραγούδια». Τα τραγούδια: «Φεύγω», «Πόλη τουρκεμένη», «Οι μάγκες δεν υπάρχουν πια», «Αν πεθάνει μια αγάπη», «Ζήλεια μου», «Μια είναι η ουσία», «Η διαθήκη», «Η μπαλάντα της Ιφιγένειας» (αυτοβιογραφικό τραγούδι σε μουσική και στίχους- εννοείται- της ίδιας), «Ελένη», «Ερωτικό», «Η αγάπη είναι ζάλη», «Όποια και να σαι», «Canto per me», «Μ' έπλεξε ένας μόρτης», «Η νύχτα θέλει έρωτα», «Τηλεφωνητής», «Μια πίστα απο φώσφορο» είναι μερικά μόνο από εκείνα που θεωρούνται πλέον κλασσικά.

Δεκαετία '90
Στις αρχές της δεκαετίας του '90 βγάζει το δίσκο «Δι ευχών» σε μουσική του Νίκου Αντύπα, πρώην μέλος του συγκροτήματος Socrates και στίχους-κυριως- της Λίνας Νικολακοπούλου, "εγκαινιάζοντας" την ενασχόλησή της με ένα διαφορετικό ύφος μουσικής, με σαφείς τις ροκ, τις έντεχνες, αλλά και τις έθνικ επιρροές. Ο δίσκος αυτός συζητήθηκε, επικρίθηκε και εν τέλει αγαπήθηκε όσο λίγοι στην καριέρα της. Επόμενος μεγάλος σταθμός αυτής της δεκαετίας είναι ο δίσκος «Οδός Νεφέλης '88» όπου η Αλεξίου μάς συστήνεται πλέον ως ολοκληρωμένη δημιουργός, αφού έχει γράψει η ίδια τη μουσική και τους στίχους σε 10 από τα δώδεκα κομμάτια του άλμπουμ: «Το μινοράκι», «Οι φίλοι», οι «Δεκατρείς φωτιές», το «Ψυχές και Σώματα», η «Πανσέληνος», το «Στις δώδεκα» (δισκογραφημένο ήδη απο την Άλκηστη Πρωτοψάλτη στο δίσκο «Δικαίωμα»), ο «Άνθρωπος του κάβου» ξεχωρίζουν -αν μπορούμε να το πούμε αυτό- και "συντροφεύουν" την περιοδία-μαμούθ που κάνει η Αλεξίου τα επόμενα χρόνια. Ακολουθούν τα λαϊβ CD και η δεκατία κλείνει με έναν ακόμη δίσκο με δικά της κομμάτια, «Το παιχνίδι της αγάπης», ο οποίος δεν είχε όμως την ίδια εμπορική επιτυχία (ίσως ούτε την ίδια καλλιτεχνική αρτιότητα) με τον προηγούμενο. Το τραγούδι «Οι δικοί μου ξένοι» μάλλον αντέχει στο χρόνο.

Από το 2000 έως σήμερα
Το 2000 ένας πολυσυλλεκτικός δίσκος («Παράξενο Φως») και ένας με επανεκτελέσεις σε απέριττες ενορχηστρώσεις («Ψίθυροι») αποτελούν τις πρώτες παραγωγές της Εστίας, της εταιρείας που συστήνει η ίδια η Αλέξιου, μέσω της οποίας πρόκειται να εκδίδει τους δίσκους της από εδω και πέρα. Το «Ως την άκρη του ουρανού σου» (2003) γίνεται δις πλατινένιο, ενώ σε καινούρια τραγούδια την ακούμε πάλι το 2006 με το νεο-δημοτικού στύλ άλμπουμ «Βύσσινο και Νεράντζι». Το 2005 αναλαμβάνει την παραγωγή του πρώτου προσωπικού CD της νέας τραγουδίστριας Ζωής Παπαδοπούλου και το 2008 κάνει το ίδιο για το τραγουδοποιό Μάκη Σεβίλογλου. Το καλοκαίρι του 2008 η Χάρις Αλεξίου δίνει τη μεγαλύτερη συναυλία των τελευταίων χρόνων στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο με περισσότερους από 20.000 θεατές.Το καλοκαίρι του 2009 περιοδεύει σε όλη την Ελλάδα. Την ίδια χρονιά επιστρέφει στη δισκογραφία με τον νέο δίσκο " Η αγάπη θα σε βρεί όπου και να 'σαι" με πωλήσεις άνω των 70000 αντιτύπων. Εμφανίζεται στο Παλλάς το 2010 απο τον Ιανουάριο μέχρι τέλη Μαρτίου και τον Απρίλη στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. Το καλοκαίρι περιοδεύει παρέα με τη Μάρθα Φριντζήλα σε όλη την Ελλάδα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: